Ágæta Agnes. Oft hef ég haft gaman af snörpum stíl þínum í greinaskrifum þínum þó svo að ég sé ekki alltaf sammála þér. En það er aukaatriði því aðalatriðið er að sem flest sjónarmið fái að heyrast. Ég hef hins vegar ekki áttað mig á hatrammri andstöðu þinni við aðild Íslands að Evrópusambandinu. Þá hef ég í huga afstöðu flestra hagsmunaaðila íslensks atvinnulífs og nánast allra hagfræðinga landsins.Þetta er hins vegar þín skoðun og þú hefur að sjálfsögðu fullan rétt á henni. Hins vegar er hægt að gera meiri kröfur til þín sem blaðamanns við virtan fjölmiðil en almennra bloggara að þú haldir þig við rök í umræðunni en blandir ekki tilfinningum þínum gagnvart ráðherrum og öðrum forystumönnum Samfylkingarinnar inn í Evrópuumræðuna. Nú skal það tekið fram að ég er ekki í Samfylkingunni en ég hef hvergi séð neinn ráðherra þeirra halda því fram að Evrópusambandsaðild sé allsherjarlausn á vandamálum Íslendinga. Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra hefur tekið það sérstaklega fram að þetta sé einungis hluti af af lausninni. Það eru einungis andstæðingar aðildar sem hafa reynt að afbaka málflutning okkar Evrópusinna í þessu sambandi. Það er hins vegar miklu alvarlega þegar þú í grein þinni í sunnudagsblaði Moggans 23. maí sl. kemur enn og aftur með margleiðréttar rangfærslur að Evrópusambandið ætli sér að taka yfir auðlindir Íslands. Hvar hefur þú haldið þig undanfarin ár þegar allir helstu sérfræðingar, bæði erlendir og innlendir, hafa margoft bent á ruglið í þessum málflutningi?! Ég veit að það þýðir lítið að benda þér á menn eins og Eirík Bergmann, Aðalstein Leifsson, Auðunn Arnórsson, Úlfar Hauksson, Baldur Þórhallsson eða Kristján Vigfússon því í þínum huga eru þetta ekki helstu sérfræðingar þjóðarinnar í málefnum Evrópusambandsins heldur einstaklingar sem eru „illa“ haldnir af Evrópusýkinni eða aftaníossar Samfylkingarinnar og því ekki hlutlausir álitsgjafar. En gæti ekki verið að þessir aðilar hefðu hreinlega kynnt sér þessi Evrópumál af gaumgæfni og þess vegna styddu þeir Samfylkinguna!
Ég vil því benda þér á álit auðlindanefndar Sjálfstæðisflokksins (og ekki telst sá flokkur hluti af aðdáendaklúbbi ESB og því hlýtur þetta að vera marktækur álitsgjafi) varðandi hugsanlega aðild Íslands að Evrópusambandinu. Í álitinu segir meðal annars:
„Niðurstaða undirritaðra er að aðild að sambandinu muni ekki valda verulegum breytingum á málefnum er tengjast raforku, vatni, jarðvarma, olíu og gasi. Aðild að ESB hefði engin áhrif á yfirráð Íslands yfir Drekasvæðinu. Aðildin mun heldur ekki valda verulegum breytingum á regluverkinu er gildir um hálendið eða á málefni norðurheimskautsins.“
Varðandi sjávarútvegsmálin segir í álitinu. „Benda verður hins vegar á að meginreglan um hlutfallslegan stöðugleika í óbreyttri mynd tryggir Íslendingum sama hlutfall heildarkvóta og nú er, m.ö.o. íslenska ríkið fengi kvótann við Íslandsstrendur til úthlutunar til þeirra sem hafa veiðireynslu. Erlendir aðilar innan ESB fengju hann ekki þar sem þeir hafa ekki veitt að neinu ráði á íslensku hafsvæði síðastliðna þrjá áratugi…Rétt er að benda á að Lissabonsáttmálinn snertir ekki eignarhald á auðlindum eða auðlindastjórnun. Ekki frekar en Rómarsáttmálinn eða aðrir grundvallarsáttmálar sambandsins.“
Með þetta í huga get ég tekið heilshugar undir með þér, Agnes, í upphafsorðum greinar þinnar í Morgunblaðinu þar sem þú segir að mikilvægt sé að ræða málefni ESB út frá málefnum og rökum án þess að missa sig í ofstæki og djöfulgangi.
Höfundur er formaður Evrópusamtakanna
Birt í MBL, 24.5.09
Hver er þín skoðun?