Þegar rætt er um ESB hafa andstæðingar þess mjög gaman af því að halda uppi allskyns goðsögnum um sambandið og starfsemi þess.
Ein slík er að ESB sé stórkostlegt skrifræðisbákn og pappírsskrímsli. En lítum á nokkrar staðreyndir: Aðildarríki ESB eru 27 að tölu og telur sambandið um 500 milljónir manna. Hjá því starfa um 50.000 manns, sem er um það bil 0,0001% af íbúafjölda álfunnar.
Á vefsíðu Evrópusamtakanna er einmitt fjallað um þetta og þar segir eftirfarandi:
“Er ESB ekki bara skrifræðisbákn? Starfsfólk ESB er um 50.000 manns, íbúar ESB eru um 500 milljónir. Yfirfært á Ísland myndi þetta þýða um 30 manna starfslið, eða álíka og þeir sem vinna hjá embætti sýslumannsins í Hafnarfirði.”
En hvernig lítur þetta út í öðrum löndum? Tökum dæmi til samanburðar frá Bandaríkjunum, en margir helstu Nei-sinnar eru mjög hallir undir aukin samskipti einmitt í þá áttina. Nægir þar að nefna t.d. menn á borð við Björn Bjarnason, fyrrum dómsmálaráðherra og Styrmi Gunnarsson, fyrrum ritstjóra Morgunblaðsins.
Þeir eru s.k. hægri-menn, en það er einmitt eitt einkenni bandarískra hægri-manna, sem tilheyra Repúblíkanaflokknum, að berjast gegn því sem þeir kalla “big government”, Köllum það “stóra stjórnsýslu” á íslensku. Þeir vilja því minnka ítök og umsvif ríkisins, minnka “stjórnvöldin” og stuðla að “small government” eða lítilli stjórnsýslu.
En hvernig hefur þróunin verið í USA, sem við erum svo gjörn á að bera okkur saman við? Áður en það er gert ber að taka það fram að ESB er yfirþjóðleg stofnun, rekin og fjármögnuð af aðildarrikjunum, en Bandaríkin sjálfstætt ríki, sem rekur alríkistjórnina (Federal Government). Þrátt fyrir þetta ætti að vera hægt að gera sér grein fyrir hlutföllum.
Í blaðagrein í Washington Post frá því 2006 er greint frá því að á valdatíma George Bush (yngri) hafi kerfið þanist út, þ.e.a.s. alríkisstjórnin. Ein ástæða þess er það sem kallað er “stríðið gegn hryðjuverkum”, sem Bandaríkin (og NATO) heyja um víðan völl, sérstaklega í Írak og Afganistan.
Árið 2006 voru 14,2 milljónir starfandi fyrir alríkisstjórnina, þar með talið starfsmenn í póstdreifingu og hernum. Þetta er um tveimur milljónum meira en árið 2020. Íbúafjöldi USA er tæpar 310 milljónir. En ESB er t.d. ekki með her, þannig að strax er hægt að draga frá um 1,5 milljónir manna (annar stærsti her í heimi, á eftir Kína), til að gera samanburðinn raunhæfari.
Sé því bara tekið það sem kallað er “civil servants” sem eru þeir sem vinna við hina eiginlegu stjórnsýslu, er um að ræða töluna 1,9 milljón (1900 þúsund) starfsmenn árið 2006. Þarna hefur orðið fækkun um 300.000 frá 1990, þegar Kalda stríðið var enn í gangi.
Af þessu má því draga þá ályktun að ESB sé mjög lítið bákn, miðað við það bandaríska. Það má því eiginlega segja að ESB sé með það sem bandarískir hægri-menn kalla “small government” smáa-stjórnsýslu!
Allt tal um ESB sem ógurlegt skrifræðisbákn er því byggt á einhverju öðru en staðreyndum.
Hver er þín skoðun?