Að lokum þetta: við erum við öll í sama liði. Höfum hagsmuni landsins okkar og næstu kynslóðar í huga þegar við greiðum atkvæði í ágúst.

Ísland leggur mikið á sig í vinnunni, tekur aukavaktir og vinnur jafnvel á frídögum en fær litla umbun.

Hvert ríki ræður því sjálft hvernig það hagar vörnum sínum og ákveður sjálft hvort það leggur til mannskap í verkefni ESB. Þar sem Ísland er ekki með her yrðum við eðli málsins samkvæmt ekki krafin um hermenn.

Kæri lesandi, þjóðaratkvæðagreiðslan í haust á að vera til að kanna hug þjóðarinnar til að setja af stað ferli til að fá úr því skorið hvort ofangreind atriði gætu orðið til að styrkja stöðu Íslands til framtíðar og til heilla fyrir komandi kynslóðir.

Stærsta áskorunin sem mörg byggðarlög á Íslandi standa frammi fyrir í dag er fólksfækkun, brothætt atvinnulíf, erfið aðstaða ungs fólks til að setjast að og takmarkað aðgengi að fjármagni og þróunartækifærum. Þar geta legið mikil sóknarfæri í Evrópusambandsaðild.

Ef þú segir NEI í þjóðaratkvæðagreiðslunni ertu að taka risastóra ákvörðun. Ekki aðeins fyrir landið okkar heldur einnig fyrir framtíðarkynslóðir þess en líklega líða áratugir þar til næst verður sest að samningaborðinu vegna ESB aðildar.

JÁ í haust skapar unga fólkinu okkar einstakt tækifæri til enn betri lífskjara – tækifæri sem annars mun ekki gefast næstu áratugina í landinu okkar.

Það er ekki tilviljun að þeir sem hagnast mest á þessu kerfi vilja halda því óbreyttu. Þeir vilja ekki að við sjáum samninginn. Þeir vita að stöðugra kerfi myndi bæta kjör almennings, en taka af þeim sjálfvirkan og auðveldan ávinning.