Á hverjum þriðjudegi var sýndur þáttur sem hét Svarta Stöðin (þ. Der Schwarze Kanal). Um var að ræða endalausa upptalningu á kostum Austur-Þýskalands og hræðsluáróður um hið ömurlega líf í Vestur-Þýskalandi og Vestur-Evrópu almennt.

Sagt var aftur og aftur að Vestur-Þýskaland væri eins og brennandi hús sem ætti að forðast.

Sem ung kona að horfa til framtíðarinnar sem bíður mín, lít ég til Evrópusambandsins og sé stöðugleika. Það er öflugt bandalag 27 ríkja sem við höfum mikla hugmyndalega samleið með.

Með fullri aðild Íslands að Evrópusambandinu getum við bætt lífsskilyrði okkar og afkomu, aukið námstækifæri ungs fólks erlendis og fjölgað tækifærum íslenskra fyrirtækja til að eflast í alþjóðaviðskiptum og nýsköpun.

Það hefur ekki farið mikið fyrir þeirri umræðu hér á landi að bæði Bandaríkin og Bretland áttu stóran þátt í að koma Evrópusambandinu á laggirnar og færa má rök fyrir því að án þeirra stuðnings og atbeina hefði þetta stærsta friðar- og efnahagsverkefni sem hleypt hefur verið af stokkunum fyrr eða síðar ekki orðið að veruleika.

Einangrun Bandaríkjanna frá Evrópu mun styðja við þá umræðu sem er um væntanlega aðild Íslands að ESB.Við Íslendingar þurfum að taka afstöðu til þess hvorum megin flekaskilanna hagsmunum okkar er betur borgið í framtíðinni.

Íslenska hagkerfið er mjög lítið. Hagkerfi Gautaborgar er um tvisvar sinnum stærra en það íslenska. Lissabon hagkerfið er þrisvar sinnum stærra og hagkerfi Sikileyjar er um fjórum sinnum stærra en hagkerfi okkar. Newham hverfið í London er með sama íbúafjölda og Ísland. Engri þessara borga eða hverfa myndi detta það í hug að hafa eigin gjaldmiðil.

Í dag er vægi Íslands innan ESB nákvæmlega 0% – þrátt fyrir að allar þær reglur sem við tökum upp í gegnum samninginn um Evrópska efnahagssvæðið séu mótaðar í Brussel. Við innleiðum reglurnar, en sitjum ekki við borðið þegar þær eru samdar.

Hvernig tryggjum við raunverulegt fullveldi í heimi þar sem öryggisógnir, efnahagslíf og tækni þekkja engin landamæri?