Það er ekki tilviljun að þeir sem hagnast mest á þessu kerfi vilja halda því óbreyttu. Þeir vilja ekki að við sjáum samninginn. Þeir vita að stöðugra kerfi myndi bæta kjör almennings, en taka af þeim sjálfvirkan og auðveldan ávinning.

Innleiðingarblekkingin var samin til að fá ákveðna niðurstöðu í pólitískri umræðu þess tíma, sem gekk út á hversu mikið af Evrópureglum Ísland væri að innleiða sem EES ríki miðað við það sem aðildarríkin innleiddu.

Það gerist ekki lýðræðislegra en að spyrja þjóðina beint, viltu að við höldum áfram viðræðum við ESB til að við sjáum hvernig samning við getum fengið? Rökin gegn slíku beinu samráði við þjóðina fara gegn grunnreglum lýðræðisins.

Til að taka þetta saman þá hafa EES-ríkin takmarkaðan mótunarrétt í löggjafarferlinu og engan ákvörðunarrétt. Þess ber að geta að með auknum völdum Evrópuþingsins í löggjafarferlinu hefur aðkoma EES-ríkjanna orðið flóknari og veikst nokkuð frá tilkomu EES-samningsins 1992.

Kosningarnar í ágúst snúast fyrst og fremst um að fjölga valkostum og tækifærum til að bæta lífskjör almennings og efla samkeppnishæfni landsins okkar.

Atvinnulífið fengi meiri stöðugleika. Fólk og fyrirtæki sem skulda fengju stöðugri gjaldmiðil og lægri vexti. Landsbyggðirnar byggju við öfluga byggðastefnu.

Því þegar um stærri pakka er að ræða, segjum til dæmis húsnæðiskaup, þá kíkjum við sko rækilega í pakkann áður en við tökum ákvarðanir.

Allt sem er skrifað í þessum pistli um þetta efni er satt. Ekki eina einustu rangfærslu er að finna um skaðsemi efnisins eða hlut þess í umhverfinu. En skrifin hljómuðu samt eins og að um hræðilegan hlut væri að ræða, vegna þess að þau voru skrifuð markvisst og meðvitað í þeim tilgangi að vekja ótta.